Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for maart, 2011

Hoe hoog is de Eiffeltoren?

God
‘Ik weet wie God is…’ zegt zoon vol overtuiging, ‘de aarde, de wereldbol.’
‘O, hoe weet je dat?’ vraag ik.
‘Dat heb ik zelf bedacht,’ antwoordt hij. ‘Maar ik zou niet in de aarde gaan prikken, want dan doet God zich pijn.’

Parijs
We gaan binnenkort naar Parijs. Zoon kan niet wachten tot we eindelijk naar ‘Sidneyland Parijs’ gaan. (Dit is geen typfout. ;-)) Ook wil hij graag op de Eiffeltoren. Hij vraagt zich al een hele tijd af hoe hoog die nu werkelijk is. Het is ook moeilijk om je voor te stellen dat die nog veeeel hoger is dan een flatgebouw. Binnenkort zal hij het met eigen ogen zien.

Read Full Post »

Opvoedingsdipje

Als je mijn blog leest, zie je meestal vrolijke berichtjes over zoon. Maar natuurlijk is het niet altijd vrolijk bij ons thuis. Vanmorgen was even een flinke dip toen zoon bij het wakker worden meldde: ‘Ik ben misselijk. Misschien moet ik wel overgeven. En ik heb hoofdpijn.’ 
Gisteren was namelijk hetzelfde gebeurd. En hoewel hij vervolgens zingend zijn bed uitsprong, hebben we hem het voordeel van de twijfel gegund en hem thuis gehouden. In de loop van de dag kan soms blijken dat het kind toch echt ziek is (net zoals een paar weken terug).
Dat was gisteren echter niet het geval. Zoon vermaakte zich prima thuis, spelend, zingend en zelfs dansend. En wij organiseerden onze dag helemaal rondom de ‘zieke’…

Zoon gaat graag naar school en naar de NSO. Hij had die ochtend gymles, zijn favoriete activiteit op school. Dus waarom wilde hij niet naar school? Of waarom wilde hij zo graag thuis zijn? Ik kan er geen reden voor bedenken. En hij trapte ’s avonds ook niet in mijn terloopse vraag: ‘Waarom wilde je nou niet naar school?’
‘Ik ben toch ziek, mama.’
Oké, verkeerde tactiek…

Toen zoon zich vanmorgen weer ziek meldde, werd ik daar behoorlijk boos van (van binnen dan hè) en negeerde de medeling maar even. Ook aan het ontbijt, waarbij hij overigens zonder problemen 2 sneeën brood wegwerkte, bleef hij volhouden dat hij ziek was en niet naar school kon.
Uiteraard hebben we hem vandaag verteld dat ie vandaag toch echt naar school moet. En toen ik eraan toevoegde dat ik het erg dapper van hem zou vinden als ie toch ging, was ie direct om. Ik vertelde dat ik het erg flink van hem vond dat ie toch wilde gaan en zoon zat erbij te stralen. Ineens was het helemaal niet zo moeilijk meer. Had ik dat nou gisteren maar bedacht…

Nog net voor ik naar mijn werk ging, moest ik nog even een booschap schrijven op een felicititatiekaart voor een stel dat net een baby heeft gekregen. Bijna schreef ik: ‘Gefeliciteerd met de geboorte van jullie baby’tje. En succes met de opvoeding!’
Maar dat heb ik toch maar niet gedaan…

Read Full Post »