Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for november, 2011

De Sinterklaastijd is weer aangebroken. Zoon mag zijn schoen zetten, voor het eerst dit jaar.
‘Mam, schrijf jij een briefje voor mij? Daar moet dan op staan dat ik graag een wortel in mijn schoen wil. Dan kan ik die aan Amerigo geven.’
Eh… ja het is alweer lang geleden dat het Sinterklaas was. Hoe ging dat ook alweer met die wortel en de schoen?

‘Waarom mag konining Beatrix eigenlijk niet Sinterklaas als eerste een handje geven als hij weer in Nederland komt?’

Een week later heeft zoon weer in de gaten hoe het schoen zetten ook alweer gaat. Als ik hem naar bed breng komen we langs de voordeur. Daar staan een schoen én een laars bij de brievenbus. (Piet gooit bij ons het snoepgoed altijd door de brievenbus in de schoen, zodat hij niet binnen hoeft te komen.)
‘Zeg, vind je dat niet wat overdreven?’ vraag ik zoon.
‘Nee hoor,’ antwoordt hij en met een slim lachje begint hij te zingen: ‘Sinterklaas kapoentje, gooi wat in mijn SCHOENTJE, gooi wat in mijn LAARSJE, dank u Sinterklaasje.’

Read Full Post »

Toeval of telepathie?

We zitten aan het ontbijt. Ik ben in gedachten verzonken. Bekenden van ons gaan voor een tijdje op een ver eiland wonen en ze hebben ons uitgenodigd om een keer langs komen. Dat klinkt fantastisch, ware het niet dat we toevallig al eens op dit eiland zijn geweest. Van alle prachtige eilanden waar ik weleens op vakantie zou willen, kiezen ze net dat waar we al geweest zijn! Dus ik overweeg of het nog leuk zou zijn om er op een andere manier naartoe te gaan. Een cruise misschien…?
Op dat moment begint zoon te vertellen over een speciaal vliegtuig dat hij heeft uitgevonden, en het is een cruisevliegtuig…

Nog eentje:
Zoon vraagt of ik nog een leuke mop weet, eentje die hij nog niet kent. Ik denk aan een mop over twee dieren die in de wei staan. De clou is dat er een torretje bij komt zitten en de twee dieren tegen elkaar zeggen: ‘Hee, dat torretje kan praten!’ Maar ik zit nog te bedenken hoe de aanloop naar de clou ook alweer gaat.
Het duurt zoon allemaal te lang. Dus hij vertelt maar een zelfbedachte mop over schoorstenen. De clou is dat één schoorsteen tegen een andere zegt: ‘Hee, die schoorsteen kan praten!’

Toeval of telepathie?

Tot slot twee tekeningen die zoon en ik maakten. De onderste is van mij (eh… niet m’n beste tekening ;-). De bovenste van hem. Het papiertje was dubbelgevouwen. Dus we konden van elkaar niet zien wat we hadden getekend.
Toen we de tekeningen gingen bekijken vroeg ik zoon wat hij had getekend. Het was een lamp. Pas na een tijdje viel het me op dat ik ook een (hang)lamp had getekend, waar lichtstralen uit kwamen.

Read Full Post »

Zoon staat weer eens te treuzelen in de badkamer. Gelukkig is het vakantie, dus vandaag maakt het niks uit. We laten hem maar lekker treuzelen.
Zoon speelt met z’n beste vriendje: z’n spiegelbeeld. De manshoge spiegel in de badkamer is fantastisch speelgoed. Vandaag zijn er zelfs meerdere spiegelbeeldvrienden. Het zijn krijgers waarmee zoon vecht. Kungfu welteverstaan. Natuurlijk is hij zelf de opperbevelhebber. Stoere, rauwe kreten komen uit de badkamer.
Maar dan horen we hem zeggen: ‘Oké jongens, wachten jullie even hier. Ik moet nu mijn tanden poetsen.’
En de krijgers in de spiegel wachten geduldig tot hun leider weer terugkomt.

Spelletjes
‘Mam, mag ik even computeren?’ vraagt zoon.
‘Oké,’ antwoord ik. ‘Maar, géén filmpjes kijken nu en géén spelletjes met geweld.’
‘Jaaaa,’ roept hij blij. ‘Angry birds spelen!’
En dan zegt hij slim: ‘Maar…mam… angry birds is toch ook een geweldsspelletje…?’
Tja… daar kan ik eigenlijk niks tegenin brengen.

Read Full Post »