Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Meisjes’ Category

Zoon gaat alweer naar de tweede van de middelbare. Aan het eind van de eerste schooldag na de vakantie kon hij verheugd melden dat hij dit jaar bij zijn vrienden in de klas zit (in tegenstelling tot vorig jaar). Dus met de jongens in de klas zit het wel goed.
‘En zitten er ook leuke meiden in je klas?’
‘Dat vroeg je vorig jaar ook!’
‘Ja, dat mag ik toch wel vragen? Je hoeft er niet per se antwoord op te geven.’
‘Dan geef ik geen antwoord.’
Even porren.
‘Aha! Dan zijn er dus leuke meiden.’
Kennelijk was het in de prehistorie – toen ik naar school ging – heel anders: ‘Tegenwoordig zien alle meiden er goed uit, hoor mam. Ze gebruiken make-up en dragen leuke kleren.’
Ik voel hier toch een feministische opvoedingskriebel opborrelen: ‘Maar, zijn ze dan alleen leuk omdat ze er goed uitzien…?!’
In het brein van een puberjongen werkt het allemaal wat anders dan in mijn moederbrein.

Advertenties

Read Full Post »

Het gesprek gaat over kleurstiften.
‘Onze stiften zijn niet zo heel goed meer. Soms moet je ze even in een bakje water dopen, dan doen ze het weer,’ is mijn tip voor zoon.
‘Bij ons op school hebben we een doos vol met stiften die het allemaal ontzettend goed doen,’ zegt zoon.
‘Lijkt me fijn,’ zeg ik. ‘En bij welk vak gebruik je die stiften dan?’
‘Bij het mentoruur. Dan moeten we wel eens dingen kleuren,’ antwoordt zoon.
‘Maar is dat eigenlijk niet onhandig?’ vraag ik. ‘Moet de hele klas dan één bak met stiften gebruiken?’
‘Nee,’ zegt zoon.’De meisjes hebben zelf stiften. Die bak van school is voor de jongens.’

Read Full Post »

Sjans

‘Mam…’
‘Ja.’
‘Ik denk dat er iemand verliefd op mij is.’
Zoon staat te glimmen van trots.
‘O…’ zeg ik voorzichtig, ‘en wat vind je daarvan?’
‘Leuk.’
‘En wie is het dan?’
‘Meisje X uit mijn klas.’
‘En hoe weet je dan dat ze je leuk vindt?’
‘Nou ja, ik dénk dat ze verliefd is. Ik weet het niet zeker. Maar ze loopt me op het schoolplein steeds achterna.
…Maar ik wil geen relatie.’
‘Nou, dat hoeft toch ook nog niet, hè. Het is gewoon heel fijn als iemand jou zo leuk vindt.’
‘Nee, dat hoeft nog niet. Ik heb al eens een relatie gehad, twee jaar terug. Maar nu wil ik dat niet.’
‘Nou knul, gewoon met elkaar praten en elkaar leuk vinden is ook al heel mooi als je negen bent. Toch?’
‘Ja.’

Read Full Post »

Wellicht is dit een wat minder interessant stukje voor mannen, aangezien dit gaat over kleren en shoppen. Man, je bent bij deze gewaarschuwd!

Ik behoor tot de kleine groep van vrouwen die een hekel hebben aan ‘shoppen’. (Brrr, alleen het woord al.) Als ik voor de zoveelste keer zuchtend voor mijn klerenkast sta, omdat ik echt niks heb om aan te trekken, kijkt mijn echtgenoot me altijd verbaasd aan. ‘Maar je hebt een kast vol kleren!’ roept hij verontwaardigd uit.
‘Maar dat is allemaal al jaaaren oud,’ zucht ik terug. En dat is echt waar, de meeste kleren zijn al jaren oud. Ik kan daar gewoon niet meer mee aankomen. Ik heb t-shirts waar de gaten in vallen (maar die kan ik nog wel dragen ónder iets). Mijn schoenen zijn afgetrapt, ik ongeveer heb één zomerpaar en één winterpaar.
Nou ja, ik heb wel een paar leuke kledingstukken in de kast hangen, maar die heb ik al zoooo vaak aan gehad.

Nu doe ik echt wel mijn best om er een beetje leuk uit te zien, hoor. Maar dan moet ik toch echt af en toe iets nieuws kopen. Dus ongeveer één keer in een seizoen verzamel ik moed en sleep ik me dan toch maar naar het centrum, op zoek naar leuke (!) kleren (meestal broeken, omdat je die echt niet online kunt kopen).

Vriendelijke, jonge verkoopster roept veel te vrolijk: ‘Hallo! Zoekt u iets speciaals?’
Ze zegt dus echt ‘u’. Grrrr!
‘Nee, ik wil graag even rondkijken.’
Winkel in, niks leuks, winkel uit. Winkel in, nee, nee, ja! O nee, toch niet… niet in mijn maat.
Pastelkleuren (staan mij niet!), schoenen met sleehakken (wie kan daar nou op lopen?), marinelook (serieus?!)
Nou, misschien dit dan. Pashokje in, stofnesten in alle hoeken, tl-licht, deze broek is tóch een maat te klein, ik krijg de rits niet eens dicht, vetrolletjes, eigen kleren maar weer aantrekken, pashokje uit… enzovoort… Wat een ellende…

Is het me dan uiteindelijk toch gelukt om iets te vinden waar ik me happy in voel? Dan komt de fase ‘kleren claimen’!
Ik weet niet of andere vrouwen dit herkennen. Maar ik ben altijd doodsbenauwd dat ik op mijn werk aankom en één van mijn collega’s draagt precies hetzelfde kledingstuk als ik. Zul je net zien: heb je je éindelijk naar de stad gesleept en heb je een leuke nieuwe tuniek gevonden, draagt collega B precies dezelfde!
Daarom moeten kleren zo snel mogelijk worden geclaimd als ik ze eenmaal heb gekocht. Dat betekent dus: zo snel mogelijk dragen, zodat iedereen weet dat deze gave rode zomerjurk vanaf nu bezet is! Door mij!

Read Full Post »

Meisjes

Laatst had ik ineens twee schattige kleutermeisjes op bezoek. Ze bleven even bij ons wachten tot de oppas de sleutel had opgehaald.
‘Daar staat een doos met duplo,’ zei ik, toen we binnenkwamen. ‘Willen jullie daarmee spelen?’
Maar de dametjes gingen gewoon gezellig even op de bank zitten.
Zoon was met zijn vriendje direct na binnenkomst verwikkeld geraakt in een druk spel met lego en vliegende, schietende robots.
‘Wij hebben allebei blond haar,’ zie het ene meisje onverstoorbaar.
‘Ja,’ zei het andere, ‘en mijn grote broer heeft heel veel blond haar.’
‘Ik ben al bijna jarig,’ deelde ze daarna mee. ‘Dan word ik vijf.’
‘Maar bij mij duurt het nog heel lang voor ik jarig ben,’ zei het andere meisje.
Zo zaten we gezellig wat te keuvelen.
Ach, daar kwam de oppas alweer aan met de sleutel. Het ene meisje deed haar laarsjes en jasje weer aan. Het andere meisje had schoenen en jas, heel praktisch, gewoon aangehouden. En daar gingen ze weer, op naar de poppen en roze paardjes.
Bij de jongens was ondertussen oorlog uitgebroken tussen de goede en de slechte robots en door een gespeeld spervuur van laserstralen en ontploffingen liep ik naar de keuken om wat drinken voor de strijders te gaan inschenken.

Read Full Post »