Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Ouderschap’ Category

Stijve nek

Het is maandagochtend en ik heb zoon zojuist wakkergemaakt. Met een slaperig, chagrijnig gezicht komt hij de keuken in en kondigt aan dat hij pijn in zijn nek heeft. Zo kan ie eigenlijk niet naar school, vindt ie. Daar ben ik het niet mee eens.
We ontbijten en ik kijk het even aan. Vervelend, een stijve nek. Maar hij moet gewoon naar school.
Ik geef hem een paracetamol en vertrek naar mijn werk. Dit is een van de mindere ochtenden. Ik vind het lastig om de situatie los te laten en ik hoop maar dat zoon niet al te veel last heeft van zijn nek vandaag. Op maandag heeft hij bovendien de langste schooldag van de week. Vervelend…

Halverwege de ochtend krijg ik eens een whatsappje van zoon.
‘MAM!!!!!’
O jee, denkt mijn overbezorgde moederhart. Hij wil naar huis omdat het niet gaat met zijn nek…
‘TWEE WONDEREN’
Hm, dat lijkt mee te vallen.
‘Misschien heb je het al op het nieuws gezien?!’
Op het nieuws? Huh? Wat?
‘Ik had een 6,5 voor wiskunde, terwijl ik mijn koershoekmeter niet bij me had!’
O, op Magister! Inderdaad goed nieuws in elk geval, want hij kan wel een voldoende gebruiken voor wiskunde.
‘Ik was zo blij en toen schoot er een spiertje in mijn nek goed. Dus mijn nek is over.’

Read Full Post »

Gisteren en vanochtend was zoon duidelijk drukker dan normaal. Hij praatte harder, lachte harder en was sneller aangebrand. We lieten hem maar even en gingen er niet teveel op in, want vandaag is het de eerste dag van eindtoets. Begrijpelijk dus dat zoon nerveus was.

Op de school van zoon wordt niet de cito-toets gemaakt, maar de IEP-toets. Zoon is daar heel blij om. Hij vindt dat veeeel fijner dan de cito! Het maakt hem in elk geval minder zenuwachtig.

We hebben, bij uitzondering, een lekkere reep in zijn broodtrommeltje gestopt. En in zijn tas zit een zakje kauwgom, want dat stimuleert de bloedsomloop in de hersenen, zo zegt men. (Het is alleen nog de vraag of hij die kauwgom wel mag kauwen in de klas.) Hoe dan ook, hij is zo goed mogelijk voorbereid. Een dikke knuffel nog, en daar gaat ie dan!

Om kwart over 3 staat hij weer op de stoep.

‘Ha, daar ben je!’ roep ik enthousiast.

‘Ik ga spelen,’ zegt hij en zet zijn tas in de gang. ‘Doei!’

Hij is al bijna weer weg, maar ik kan hem nog net op tijd tegenhouden. ‘Maar… hoe was de toets?!’

‘O, ging goed.’

‘Wat fijn. Ja, ging het goed?’

‘Ja, taal ging heel goed.’

‘En rekenen? Of heb je dat nog niet gehad?’ Rekenen is niet zijn sterkste vak.

‘Ja, ging ook best goed.’

‘Wow, fijn joh!’

‘Nou, ik ben naar J. We gaan buitenspelen, dat is gezond voor me. Doei!’

En weg is ie weer… Eens kijken of er bij het avondeten nog wat los komt.

Read Full Post »

Huisdier

Zoon speelt vanmiddag bij een vriendje. Ze hebben daar een grote hond, maar tegenwoordig is hij gelukkig niet meer bang voor honden of katten. Integendeel, hij is dol op huisdieren ineens. Natuurlijk wil hij zelf ook een huisdier, maar dat zien wij niet zitten. Dus moet hij bij vriendjes maar honden en katten knuffelen. Gelukkig knuffelt zoon ook nog steeds uitgebreid met ons.
Als zoon thuis komt van het vriendje, knuffelt hij me stevig bij binnenkomst en aait over mijn haar. Dan merkt hij verbaasd op: ‘Hee mam, jouw haar voelt net  zo aan als het haar van de hond van mijn vriendje.’

Read Full Post »

Zoon zeurde al een tijdje om een eigen telefoon. Maar wij vonden dat nog een beetje vroeg op dat moment. Aan het eind van groep 7 kwam echter ineens zijn grote kans, toen ik een nieuwe telefoon kreeg. Zoon kreeg mijn oude telefoon en moest daarvoor de helft van de restwaarde aan mij betalen. Verder kreeg hij een klein beltegoed van ons. Maar al snel bleek dat hij erg zuinig was en dat hij het niet gebruikte. Aan wifi had hij genoeg voor af en toe een spelletje.

De telefoon nam hij wel regelmatig mee naar school (waar hij netjes werd uitgezet als de les begon), maar zoon was hem altijd net vergeten mee te nemen naar vriendje x of y als ik wilde bellen waar hij bleef.

In de vakantie deed de telefoon dienst als tv. Er was wifi in ons vakantiehuisje en zo kon zoon ’s morgen in zijn eigen bed lekker naar zijn youtube-vloggers kijken.

Zojuist werd het beltegoed echter voor het eerst aangesproken voor de belangrijke vraag: ‘Mam, wat eten we vanavond?’
‘Pasta.’
‘O… nou, doei!’

Ik verwacht zodadelijk een tweede telefoontje met de vraag of hij bij zijn vriendje mag blijven eten vanavond.

Read Full Post »

De mooiste complimenten

Zoon is in de badkamer. Ik vraag me af waarom het weer zo lang duurt, dus ik ga maar eens iets pakken in de badkamer, zodat ik even poolshoogte kan nemen. Zoon heeft zijn pyjama al aan, maar staat wat te spelen met de knijpers aan het wasrek.
Ik blijf even rondhangen en frutsel voor de spiegel wat aan mijn haar.
‘Oké, tandenpoetsen nu,’ zeg ik.
En dan uit het niets zegt zoon: ‘Ik ben trots op jou, mam.’
‘Eh… hoezo?’
‘Omdat je me zo goed opvoedt!’
‘Goh…’ zeg ik een beetje verbaasd. ‘Nou, dank je.’ En ik wacht tot er nog een vraag achteraan komt in de trant van ‘Mag ik nog even computeren?’ of ‘Mag ik nog tv kijken?’
Maar die vraag komt niet. Zoon gaat gewoon zijn tanden poetsen.
Ik geef hem een kusje op z’n koppie en loop de badkamer weer uit.

Read Full Post »

Partners in crime

16 november 2013, Intocht van Sinterklaas
We zijn op bezoek bij de familie en kijken naar de intocht van Sinterklaas. Zoon is al zo’n anderhalf jaar geleden voorgelicht door een vriendje (waarover ik eerder al schreef).
Maar zijn jongere nichtje en neefje zijn nog echte believers. Zoon vindt het wel een beetje spannend dat hij het spelletje moet meespelen en is een beetje bang dat hij het grote geheim per ongeluk zal verraden. Maar hij is een goede toneelspeler en doet het prima.
In de trein op weg naar huis krijgt hij toch een beetje wroeging kennelijk: ‘Mam, dit is de grootste liegdag van het jaar.’
‘Ja, dat is wel zo,’ zeg ik. ‘Ik vind het ook best moeilijk. Maar… we doen het voor een goed doel, hè?’

Read Full Post »

Halloween

Zoon is een slechte tandenpoetser. Hij poetst soms wel 2 minuten, maar nóg zijn z’n tanden dan niet goed schoon, omdat hij gewoon niet op alle plekjes poetst.
Ook de tandarts gaf bij de controle weer aan dat hij beter moet poetsen. Ze gaf hem ook 2 rode pilletjes mee. Als je op zo’n pilletje kauwt, wordt je mond helemaal rood en zie je aan de rode en paarse plekjes waar je slecht of nog slechter hebt gepoetst. Zijn mond was behoorlijk rood, met zelfs wat paarse plekken.
Zoon was niet onder de indruk.
‘Leuk voor Halloween,’ was zijn commentaar…

Read Full Post »

Older Posts »