Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Zoon’ Category

Stijve nek

Het is maandagochtend en ik heb zoon zojuist wakkergemaakt. Met een slaperig, chagrijnig gezicht komt hij de keuken in en kondigt aan dat hij pijn in zijn nek heeft. Zo kan ie eigenlijk niet naar school, vindt ie. Daar ben ik het niet mee eens.
We ontbijten en ik kijk het even aan. Vervelend, een stijve nek. Maar hij moet gewoon naar school.
Ik geef hem een paracetamol en vertrek naar mijn werk. Dit is een van de mindere ochtenden. Ik vind het lastig om de situatie los te laten en ik hoop maar dat zoon niet al te veel last heeft van zijn nek vandaag. Op maandag heeft hij bovendien de langste schooldag van de week. Vervelend…

Halverwege de ochtend krijg ik eens een whatsappje van zoon.
‘MAM!!!!!’
O jee, denkt mijn overbezorgde moederhart. Hij wil naar huis omdat het niet gaat met zijn nek…
‘TWEE WONDEREN’
Hm, dat lijkt mee te vallen.
‘Misschien heb je het al op het nieuws gezien?!’
Op het nieuws? Huh? Wat?
‘Ik had een 6,5 voor wiskunde, terwijl ik mijn koershoekmeter niet bij me had!’
O, op Magister! Inderdaad goed nieuws in elk geval, want hij kan wel een voldoende gebruiken voor wiskunde.
‘Ik was zo blij en toen schoot er een spiertje in mijn nek goed. Dus mijn nek is over.’

Advertenties

Read Full Post »

Naar de middelbare

In de zomervakantie kwamen de schoolboeken voor de middelbare school binnen. Samen bekeken we ze. Het leek zoon vooral heel zwaar om al die boeken mee naar school te moeten sjouwen.
Toen ik hem vroeg wat hem een leuk vak leek, was het antwoord: ‘Gym. Verder niets…’
Op het eind van de zomervakantie vroeg zoon: ‘Zijn er ook vakanties op de middelbare school?’

Een paar weken zit hij nu op de middelbare, mijn grote zoon.
Maar gelukkig valt het allemaal best mee. Ook op de middelbare school zijn er vakanties en studiedagen van de docenten. De boekentas is zwaar, maar de boeken hoeven nooit allemaal tegelijk mee naar school. Er zijn zelfs een paar vakken bijgekomen die hij leuk vindt naast gym: nask, digitale vaardigheden en Engels.

‘Ik ben al best gewend op school,’ deelde zoon van de week mee.

Read Full Post »

Huisdier

Zoon speelt vanmiddag bij een vriendje. Ze hebben daar een grote hond, maar tegenwoordig is hij gelukkig niet meer bang voor honden of katten. Integendeel, hij is dol op huisdieren ineens. Natuurlijk wil hij zelf ook een huisdier, maar dat zien wij niet zitten. Dus moet hij bij vriendjes maar honden en katten knuffelen. Gelukkig knuffelt zoon ook nog steeds uitgebreid met ons.
Als zoon thuis komt van het vriendje, knuffelt hij me stevig bij binnenkomst en aait over mijn haar. Dan merkt hij verbaasd op: ‘Hee mam, jouw haar voelt net  zo aan als het haar van de hond van mijn vriendje.’

Read Full Post »

Toetje

Leuk om de creativiteit uit te dagen: ‘Zoon, verzorg jij vandaag het toetje?’
Dit was het mierzoete resultaat voor drie personen. Maar let op: om het dan toch nog gezond te maken zit er wel voor elk een vitaminpil op het toetje!

toetje

Read Full Post »

Zoon komt juichend uit school. Dit was zijn laatste schooldag in groep 7. Volgend jaar zit hij in groep 8! Daar is ie behoorlijk trots op.
‘En, hoe was het op school?’ vraag ik verwachtingsvol tijdens de lunch.
‘O, goed,’ is ook nu weer het standaard antwoord.
‘Maar wat hebben jullie gedaan op de laatste schooldag voor de vakantie?’
‘O, niks…’
‘Niks?’
‘Nou… spelletjes gedaan…’
‘En verder niks?’
‘Neuh…’

Vroeger volgde ik de opvoedadviezen (“10 vragen om je kind te stellen over de schooldag” etc) keurig op en stelde gekunstelde vragen als: ‘Wat was het leukste dat je vandaag hebt meegemaakt op school? Wat wil je nog meer leren op school? Wat is het vervelendste dat je vandaag hebt meegemaakt?’
Maar in tegenstelling tot de kinderen van opvoeddeskundigen, die door zulke vragen kennelijk wel overstag gaan, antwoordt mijn zoon doorgaans: ‘Weet ik niet…’

Ik trek tegenwoordig mijn eigen plan. Regelmatig nodig ik opa’s en oma’s uit. Zij krijgen verhalen in geuren en kleuren te horen die anders volledig aan ons voorbij zouden zijn gegaan. En wij luisteren dan verbaasd mee. Ook vriendjes mogen altijd blijven lunchen, want er zijn wel een paar spraakzame types bij die best wat willen vertellen over school.’
En verder vraag ik niet meer iedere dag iets over school. Ik heb tenslotte zelf ook niet altijd zin om over mijn werk te vertellen.

’s Middags zie ik toevallig een post van de school op Facebook: foto’s van alle kinderen van de school op de speelplaats, dansend, lachend in polonaise. Zo te zien was het een gezellig feestje!

Read Full Post »

Knallen

Het is oudjaarsdag. Zoon heeft een pakje knalerwten gekregen om mee te spelen. Hij haast zich om zijn jas aan te doen en een vriendje te gaan opzoeken.
Voor hij de deur uitgaat, hou ik hem tegen en geef hem voor de zekerheid een waarschuwing: ‘Je mag met die knalerwten spelen, maar gebruik ze niet om mensen of dieren bang te maken!’
‘Nee, dat doe ik niet… behalve als er een kudde wolven achter me aan zit!’

Read Full Post »

De mooiste complimenten

Zoon is in de badkamer. Ik vraag me af waarom het weer zo lang duurt, dus ik ga maar eens iets pakken in de badkamer, zodat ik even poolshoogte kan nemen. Zoon heeft zijn pyjama al aan, maar staat wat te spelen met de knijpers aan het wasrek.
Ik blijf even rondhangen en frutsel voor de spiegel wat aan mijn haar.
‘Oké, tandenpoetsen nu,’ zeg ik.
En dan uit het niets zegt zoon: ‘Ik ben trots op jou, mam.’
‘Eh… hoezo?’
‘Omdat je me zo goed opvoedt!’
‘Goh…’ zeg ik een beetje verbaasd. ‘Nou, dank je.’ En ik wacht tot er nog een vraag achteraan komt in de trant van ‘Mag ik nog even computeren?’ of ‘Mag ik nog tv kijken?’
Maar die vraag komt niet. Zoon gaat gewoon zijn tanden poetsen.
Ik geef hem een kusje op z’n koppie en loop de badkamer weer uit.

Read Full Post »

Older Posts »