Feeds:
Berichten
Reacties

Toetje

Leuk om de creativiteit uit te dagen: ‘Zoon, verzorg jij vandaag het toetje?’
Dit was het mierzoete resultaat voor drie personen. Maar let op: om het dan toch nog gezond te maken zit er wel voor elk een vitaminpil op het toetje!

toetje

Advertenties

Een eigen telefoon

Zoon zeurde al een tijdje om een eigen telefoon. Maar wij vonden dat nog een beetje vroeg op dat moment. Aan het eind van groep 7 kwam echter ineens zijn grote kans, toen ik een nieuwe telefoon kreeg. Zoon kreeg mijn oude telefoon en moest daarvoor de helft van de restwaarde aan mij betalen. Verder kreeg hij een klein beltegoed van ons. Maar al snel bleek dat hij erg zuinig was en dat hij het niet gebruikte. Aan wifi had hij genoeg voor af en toe een spelletje.

De telefoon nam hij wel regelmatig mee naar school (waar hij netjes werd uitgezet als de les begon), maar zoon was hem altijd net vergeten mee te nemen naar vriendje x of y als ik wilde bellen waar hij bleef.

In de vakantie deed de telefoon dienst als tv. Er was wifi in ons vakantiehuisje en zo kon zoon ’s morgen in zijn eigen bed lekker naar zijn youtube-vloggers kijken.

Zojuist werd het beltegoed echter voor het eerst aangesproken voor de belangrijke vraag: ‘Mam, wat eten we vanavond?’
‘Pasta.’
‘O… nou, doei!’

Ik verwacht zodadelijk een tweede telefoontje met de vraag of hij bij zijn vriendje mag blijven eten vanavond.

Zoon komt juichend uit school. Dit was zijn laatste schooldag in groep 7. Volgend jaar zit hij in groep 8! Daar is ie behoorlijk trots op.
‘En, hoe was het op school?’ vraag ik verwachtingsvol tijdens de lunch.
‘O, goed,’ is ook nu weer het standaard antwoord.
‘Maar wat hebben jullie gedaan op de laatste schooldag voor de vakantie?’
‘O, niks…’
‘Niks?’
‘Nou… spelletjes gedaan…’
‘En verder niks?’
‘Neuh…’

Vroeger volgde ik de opvoedadviezen (“10 vragen om je kind te stellen over de schooldag” etc) keurig op en stelde gekunstelde vragen als: ‘Wat was het leukste dat je vandaag hebt meegemaakt op school? Wat wil je nog meer leren op school? Wat is het vervelendste dat je vandaag hebt meegemaakt?’
Maar in tegenstelling tot de kinderen van opvoeddeskundigen, die door zulke vragen kennelijk wel overstag gaan, antwoordt mijn zoon doorgaans: ‘Weet ik niet…’

Ik trek tegenwoordig mijn eigen plan. Regelmatig nodig ik opa’s en oma’s uit. Zij krijgen verhalen in geuren en kleuren te horen die anders volledig aan ons voorbij zouden zijn gegaan. En wij luisteren dan verbaasd mee. Ook vriendjes mogen altijd blijven lunchen, want er zijn wel een paar spraakzame types bij die best wat willen vertellen over school.’
En verder vraag ik niet meer iedere dag iets over school. Ik heb tenslotte zelf ook niet altijd zin om over mijn werk te vertellen.

’s Middags zie ik toevallig een post van de school op Facebook: foto’s van alle kinderen van de school op de speelplaats, dansend, lachend in polonaise. Zo te zien was het een gezellig feestje!

Lekker, dat thuiswerken. Je loopt tussendoor gewoon even de tuin in om de was op te hangen. Je stapt zo je eigen stukje natuur in en maakt je hoofd leeg. Ondertussen doe je ook nog iets nuttigs, terwijl je geniet van het groen en de bloemen. Daarna ga je met hernieuwde energie weer verder. Werk je gewoon een kwartiertje langer door.
Al mijmerend loop ik op mijn blote voeten met mijn wasmand naar de droogmolen en begin met het ophangen van de was. Maar wacht, wat voel ik onder mijn voet? Ieuw! Wat is dat?! O, fijn! Het is een snaveltje van een vogel met een bloederig stukje bot en wat veertjes eraan. Kennelijk hebben we bezoek gehad van een roofvogel. Als ik wat verderop kijk, zie ik overal veertjes liggen.
Volgende keer niet alleen naar de bloemen kijken, maar ook naar de grond. Ook daar is de natuur…

Het sokken-mysterie

Zoon heeft ’s middags met een vriendje gespeeld, dus ik ruim even snel de kamer op. Onder een kussen van de bank komt een gedragen sok tevoorschijn, die ik niet herken.
‘Hee, hier ligt een sok! Die is zeker van B.’ roep ik naar zoon. ‘Hoe kan dat nou?’
Na nog wat zoeken, vind ik sok nummer twee onder de bank.
‘Had ie haast of zo?’ vraag ik aan zoon. ‘Hij is zonder sokken naar huis gegaan.’
Zoon mompelt wat van achter zijn computer, maar hij had kennelijk niets vreemds opgemerkt.
De volgende dag moeten we ergens naartoe en komen we toevallig langs het huis van vriend B. Dus nemen we de sokken mee. Als de deur open gaat en B open doet, zwaai ik de sokken voor zijn neus en vraag: ‘Had je niet gemerkt dat je geen sokken aan had?’
Verbaasd zegt hij: ‘Nee, dat heb ik niet gemerkt.’ En hij neemt de sokken aan. We lachen nog wat en gniffelend lopen we verder.
Maar een paar dagen later staat vriend B weer bij ons voor de deur met… de sokken van zoon! Gewassen en wel.
Het mysterie van de sokken is opgelost!


http://www.desunique.nl

Knallen

Het is oudjaarsdag. Zoon heeft een pakje knalerwten gekregen om mee te spelen. Hij haast zich om zijn jas aan te doen en een vriendje te gaan opzoeken.
Voor hij de deur uitgaat, hou ik hem tegen en geef hem voor de zekerheid een waarschuwing: ‘Je mag met die knalerwten spelen, maar gebruik ze niet om mensen of dieren bang te maken!’
‘Nee, dat doe ik niet… behalve als er een kudde wolven achter me aan zit!’