Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for december, 2010

Over de buren

Conversatie tussen twee medewerksters van de broodafdeling van de supermarkt:
Meisje 1:  ‘…Mijn buren zijn superhoogopgeleid.
Maar ze zijn me toch een partijtje lui!’
Meisje 2: ‘Duh!’
Meisje 1: ‘Ze zijn wel superaardig, hoor…’

Advertenties

Read Full Post »

Afgelopen weekend hebben we de kerstboom gezet. Zoon kreeg van mij een paar chocolade kerstkransjes om in de boom te hangen. Vorig jaar bleek het voortdurende zien van al dat lekkers een ware marteling voor hem, want hij mocht ze uiteraard niet allemaal in één keer opeten. Daarom heb ik toen de kransjes maar uit de boom gehaald en hem er iedere dag één gegeven.
Dit jaar gaf ik zoon zes kransjes om in de boom te hangen. Na een uurtje zag ik een briefje in de kerstboom hangen:

(Vertaling: Hier mag je alleen maar ’s avonds aan zitten.)
Zoon had goed begrepen dat hij de kransjes niet in één keer mocht opeten en had zichzelf een rantsoen gesteld van iedere avond na het eten 1 kransje. En daar heeft hij zich netjes aan gehouden. Én van elk kransje geeft hij, geheel uit eigen initiatief, zijn vader en mij een stukje.
Daarna huppelt hij weer weg terwijl hij een kerstliedje zingt: ‘Jezus is geboren, met z’n grote oren…’

Wat hebben we toch een geweldige zoon. 🙂

Read Full Post »

Count your blessings

Wij proberen op een positieve en optimistische manier door het leven te gaan en dat willen we ook graag op onze zoon overbrengen natuurlijk. Ik geloof dat dat aardig lukt.
Vanmorgen haalde ik een boek uit mijn tas en legde het op tafel.
‘Wat is dat voor boek, mama?’ vroeg zoon.
‘O, dat heb ik van mijn werk,’ antwoordde ik.
‘Jij bent toch maar een bofkont, mama!’ vond zoon. ‘Je hebt altijd gelijk én je krijgt soms zomaar een boek van je werk.’

Zoon weet ook dat het belangrijk is om af en toe een complimentje geven: ‘Uitstekende soep, mama. Ik kan er niks anders van zeggen.’

Laatst kondigde zoon aan dat hij slecht nieuws had. Een vriendje van hem had in de pauze klappen gekregen. Dat was inderdaad heel naar om te horen. Het arme kind had er een bloedneus en een bloedlip aan overgehouden. ‘En hij had een dikke lip. Maar…’ voegde zoon eraan toe, ‘die had hij eigenlijk altijd al…’

Read Full Post »